O WYDAWNICTWIE

 

Międzynarodowy Instytut Badań nad Sztuką IRSA (IRSA — to akronim włoskiej nazwy: Istituto Internazionale per le Ricerche di Storia dell'Arte) pierwotnie zaistniał jako dom wydawniczy, początkowo z siedzibą w Wenecji (1979-1982), następnie we Florencji i Wiedniu, a ostatnio (od roku 1996) — w Krakowie.

 
Pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku narodził się pomysł powołania do życia nowego pisma o sztuce. Został on zrealizowany z inicjatywy Józefa Grabskiego przez grupę historyków sztuki po Międzynarodowym Kongresie Historii Sztuki (CIHA) w Bolonii w roku 1979. W ten sposób w Wenecji zostało założone Wydawnictwo IRSA (IRSA Publishing House). Pierwszy numer pisma Artibus et Historiae ukazał się w roku 1980.
 
Instytut badawczy i Wydawnictwo IRSA zajmują się przede wszystkim publikowaniem pisma z zakresu historii sztuki Artibus et Historiae. Wyróżniające się teksty renomowanych historyków sztuki, które z rożnych powodów nie zmieściły się w czasopiśmie zostały opublikowane w osobnej serii Bibliotheca Artibus et Historiae. Instytut IRSA wydaje również monografie oraz książki z pogranicza beletrystyki i sztuk plastycznych, np. autobiografia Marca Chagalla pt. „Moje życie”, czy monografia Jean-Baptiste Pillementa (1728-1808).
 
Instytut IRSA przygotowuje także wystawy, głównie współczesnych artystów polskich, którym towarzyszą kompleksowo opracowane, bogato ilustrowane katalogi. Do najważniejszych osiągnięć wystawienniczych IRSA należy ekspozycja pt. „Opus Sacrum” na Zamku Królewskim w Warszawie (1990), następnie pokaz nowo odkrytego w wyniku badań Instytutu IRSA obrazu Jana Vermeera van Delft na Zamku Królewskim na Wawelu (1991). Do najciekawszych należą wystawy obrazów malarzy kręgu „École de Paris” z kolekcji Wojciecha Fibaka (1998 — Kraków, Łódź), retrospektywa twórczości Stasysa Eidrigevičiusa STASYS 50 (1999 — Kraków, Wrocław), mediolańska wystawa Leona Tarasewicza „Leon Tarasewicz meets Michele de Lucchi” (2003 — Milano) oraz innych polskich artystów, m. in. Aliny Szapocznikow, Ryszarda Winiarskiego, Aleksandra Kobzdeja, Jerzego Tchórzewskiego czy Iwona Zaniewskiego.
 
WYSTAWY
W ciągu ponad 30 lat swojej działalności Instytut IRSA zorganizował wiele wystaw sztuki. Do najważniejszych osiągnięć wystawienniczych instytutu należy ekspozycja zatytułowana „Opus Sacrum” na Zamku Królewskim w Warszawie (1990) oraz pokaz nowo odkrytego obrazu Jana Vermeera van Delft na Zamku Królewskim na Wawelu (1991). Do najciekawszych należą wystawy obrazów malarzy z kręgu „École de Paris” z kolekcji Wojciecha Fibaka (1998 — Kraków, Łódź), retrospektywa twórczości Stasysa Eidrigevičiusa STASYS 50 (1999 — Kraków, Wrocław), mediolańska wystawa Leona Tarasewicza zatytułowana „Leon Tarasewicz meets Michele de Lucchi” oraz innych polskich artystów, m. in. Aliny Szapocznikow, Ryszarda Winiarskiego, Aleksandra Kobzdeja, Jerzego Tchórzewskiego i innych. Ostatnio instytut IRSA zorganizował dwie wystawy prac Iwa Zaniewskiego: „New Harmony Paintings” w Today Art Museum w Pekinie (2008) oraz „The Beauty of Gentleness. New Harmony Paintings” w Wisdom Art Center w Szanghaju (2008).
 
Jednym z nadrzędnych zadań instytutu IRSA jest promowanie polskiej sztuki na świecie poprzez prowadzenie różnorodnej działalności wydawniczej i naukowej. Niedługo po upadku żelaznej kurtyny instytut IRSA zorganizował wystawę prac sześciu wybitnych artystów polskich urządzoną w nowojorskich Hammer Galleries (1991). Wystawa zatytułowana „Opening Up” prezentowała polską sztukę współczesną, która pomimo pięćdziesięcioletniej izolacji i okrutnych doświadczeń historycznych nie straciła nic ze swojej różnorodności i oryginalności. W tym samym czasie instytut IRSA wydał monografię najcenniejszego obrazu w zbiorach Polski — „Damy z Łasiczką” Leonarda da Vinci, która wypożyczona od Muzeum Czartoryskich znajdowała się wówczas na wielkiej wystawie „Circa 1492. Art in the Age of Exploration” w National Gallery of Art w Waszyngtonie (1991-1992). Monografia wyjaśniała znaczenie i historię obrazu oraz przybliżała go zagranicznej publiczności, nieczęsto mającej okazję podziwiać dzieło Leonarda poza granicami Polski.
 
Dyrektor dr Józef Grabski
Dyrektor dr Józef Grabski
Założyciel i dyrektor IRSA (Międzynarodowego Instytutu Badań nad Sztuką)
Redaktor naczelny Artibus et Historiae
ART CONSULTING

Od początku lat osiemdziesiątych XX wieku Dr Józef Grabski współtworzył lub doradzał w procesie tworzenia wielu międzynarodowych kolekcji, zarówno prywatnych jak i muzealnych. Do najważniejszych z nich zaliczają się kolekcje Barbary Piaseckiej Johnson (Johnson & Johnson, New Jersey, USA), H. Abel w Monachium, Gordonów w Londynie i Meyera w Zürichu.

Korzystając z wieloletniego doświadczenia Dr Grabskiego na tym polu IRSA oferuje usługi w postaci profesjonalnego doradztwa i pomocy w budowaniu kolekcji zarówno sztuki dawnej jak i współczesnej.
 
W razie jakichkolwiek pytań prosimy o kontakt na adres e-mail: irsa@irsa.com.pl.
 
Ilość przedmiotów: