Pod koniec lat siedemdziesiątych ubiegłego wieku narodził się pomysł powołania do życia nowego pisma o sztuce. Został on zrealizowany z inicjatywy Józefa Grabskiego przez grupę historyków sztuki po Międzynarodowym Kongresie Historii Sztuki (CIHA) w Bolonii w roku 1979. W ten sposób w Wenecji zostało założone Wydawnictwo IRSA (IRSA Publishing House). Pierwszy numer pisma Artibus et Historiae ukazał się w roku 1980.

Publikacja naukowego półrocznika poświęconego zagadnieniom historii sztuki o międzynarodowym zasięgu jakim jest Artibus et Historiae to główne zadanie wydawnictwa IRSA. Mimo to, w ciągu 30 lat swojej działalności powstało wiele innych, różnorodnych publikacji z zakresu sztuki i historii sztuki.

Szczególne miejsce pośród wydawnictw IRSA zajmuje seria Bibliotheca Artibus et Historiae, w której znalazły się monografie i eseje klasyków historii sztuki.

Działalność instytutu IRSA na polu wystawiania sztuki zaowocowała dużą liczbą katalogów. Wiele z nich służy dziś jako podstawowe źródło do badań zarówno nad sztuką dawną jak i współczesną.

Instytut IRSA wydaje również monografie oraz książki z pogranicza beletrystyki i sztuk plastycznych, np. autobiografia Marca Chagalla pt. „Moje życie”, czy monografia Jean-Baptiste Pillementa (1728-1808).