W ciągu ponad 30 lat swojej działalności Instytut IRSA zorganizował wiele wystaw sztuki. Do najważniejszych osiągnięć wystawienniczych instytutu należy ekspozycja zatytułowana „Opus Sacrum” na Zamku Królewskim w Warszawie (1990) oraz pokaz nowo odkrytego obrazu Jana Vermeera van Delft na Zamku Królewskim na Wawelu (1991). Do najciekawszych należą wystawy obrazów malarzy z kręgu „École de Paris” z kolekcji Wojciecha Fibaka (1998 — Kraków, Łódź), retrospektywa twórczości Stasysa Eidrigevičiusa STASYS 50 (1999 — Kraków, Wrocław), mediolańska wystawa Leona Tarasewicza zatytułowana „Leon Tarasewicz meets Michele de Lucchi” oraz innych polskich artystów, m. in. Aliny Szapocznikow, Ryszarda Winiarskiego, Aleksandra Kobzdeja, Jerzego Tchórzewskiego i innych. Ostatnio instytut IRSA zorganizował dwie wystawy prac Iwa Zaniewskiego: „New Harmony Paintings” w Today Art Museum w Beijing (2008) oraz „The Beauty of Gentleness. New Harmony Paintings” w Wisdom Art Center w Szanghaju (2008).

Jednym z nadrzędnych zadań instytutu IRSA jest promowanie polskiej sztuki na świecie poprzez prowadzenie różnorodnej działalności wydawniczej i naukowej. Niedługo po upadku żelaznej kurtyny instytut IRSA zorganizował wystawę prac sześciu wybitnych artystów polskich urządzoną w nowojorskich Hammer Galleries (1991). Wystawa zatytułowana „Opening Up” prezentowała polską sztukę współczesną, która pomimo pięćdziesięcioletniej izolacji i okrutnych doświadczeń historycznych nie straciła nic ze swojej różnorodności i oryginalności. W tym samym czasie instytut IRSA wydał monografię najcenniejszego obrazu w zbiorach polski — „Damy z Łasiczką” Leonarda da Vinci, która wypożyczona od Muzeum Czartoryskich znajdowała się wówczas na wielkiej wystawie „Circa 1492. Art in the Age of Exploration” w National Gallery of Art w Waszyngtonie (1991-1992). Monografia wyjaśniała znaczenie i historię obrazu oraz przybliżała go zagranicznej publiczności, nieczęsto mającej okazję podziwiać dzieło Leonarda poza granicami Polski.